Bugun...
MEHTER OSMANLI'NIN MI, CUMHURİYET'İN Mİ?..


Fakir Yılmaz Yazıyorsam Sebebi Var
fakiryilmaz323@hotmail.com
 
 

Sabahları çıktığı ekranda her iki üç kelimesi ardından 'Ver Mehteri diye coşan A Haber spikeri Erkan Tan''ın "Biz önce bir bölüyoruz, keskin kutuplar yaratıyoruz sonra bunlara hizmet ediyoruz. İdeolojiler üzerinden haber patlat. 2 yorum çak altına. Haberle yorumu da birbirine karıştır. Kutuplaştırmayı artır. Ben bir televizyon programı hazırlıyorum bölücü, tahrik edici, kutuplaştırıcı... ''Bunlar iktidarı değiştirecekler'' falan diyorum. Ötekileştiriyorsun. Öteki taraf öcü... Sonra kendi tarafına televizyon programı yapıyorsun maaşını oradan kazanıyorsun" sözlerini hatırlayan ya da bileniniz var mı bilmem ama ben bugünkü yazımda bu yakadaki Erkan Tan'cılara bakmak istiyorum.
Bu yaka dediklerimin çoğunun iktidarın beslediği söylenen havuz kadar su alamayanlar olsalar bile onlar da yerelden gelen su ile beslenen medyacılar yani televizyon ekranlarına çıkan 'Vatan-Millet-Sakarya' edebiyatı ile olmazsa da 'Ver cumhuriyet coşkusunu' diyerek başta askeri marşlar olmak üzere ulusalcı, ayrıştırıcı ve Ne Mutlu bana diyen tayfa olduğunu sanırım  anlamışsınızdır.
Evet, 'Ver Mehteri' başlığı ile arama yaptığım googel amcanın beni yönlendirdiği Bağımsız Gazeteciler Platformunun sanal sayfasından  rastladığım bir yazıda mehtercilerle, çatışan, hatta bu yazıyı yazdığım sırada Gazze'ye kara harekatı başlatan İsrail ile çocuklar başta olmak üzere insanların yeniden öldürülmesine vesile olan çıkışı ile Nascılar tarafından terör örgütü değil denen Hamas'tan beter ekranlarda savaşan ulusalcıların giydikleri cumhuriyet kalkanı ile 'Ver Mehteri' ile 'Ver Marşı' yarışının asıl nedenini anlattığını benden önce yazan birisine rastladım.
Cafer Solgun'un bana doğduğum ayı hatırlatan 22 Nisan 2023'te 'Yemesek de olur. Ver mehteri!' başlığı ile ele aldığı yazısında benden farklı düşünmeyenlerin bir hayli çok olduğunu ortaya koyarken daha yeni denecek bu yazıyı bugüne bağlayarak yayınlamanın daha mantıklı olacağını düşünürken buna sebep benim anlatacaklarımı zaten anlatmış muhteşem bir anlatım oluşuydu.


Siz de okurken kendinizce bugüne güncelleyeceğinizi umduğum aşağıdaki yazının sonunda bugünkü yazımıza başlık olan 'Mehter Osmanlının mı, Cumhuriyet'in mi?' sorusuna cevap vermeniz tek ricamdır.

Çünkü derdin İsrail'in önce havadan sonra karadan girdiği Gazze'nin unutturduğu tek şeyin Rusya-Ukrayna savaşı değil, insansız hava aracının Ortadoğu'ya çöken ABD tarafından düşürülmesi sonrası uçulananamayan Suriye ve Irak'ta yaşananlar olmadığını asıl marşın vergilemesinin  nedenin iç siyaseti olduğu gibi insanların yaşadıklarını unutturmak ve her iki tarafça yani basın, yayın ve gazeteciler denen asıl dezenformasyoncu mehtercilerle, ulusalcıların birlikte çaldığı marşlarla gölgelemek olduğunu anlayacaksınız.
İşte benden erken davranan 22 Nisan'da ele aldığı o yazı ve benim anlatmak istediklerim, sizin de anlamasını istediğim asıl meseleyi anlatan 'Yemesek de olur. Ver mehteri!' başlıklı unutulan, unutturulan ve  birilerinin eser, şarkı, türkü, marş, senfoni adı altında 'özel kalem', kültür müdürlüğü' nün 'yarı sana yarı bana' diye kesilen faturalarıyla  cep doldurduğu 'Ver Mehteri,, Çal marşı ' denerek gölgelenen ülkenin, milletin, halkın ve cumhurun asıl gündemini anlatan Cafer Solgun'un  yazısı..
 'Yemesek de olur. Ver mehteri!'
Memlekette artık gizlenemez boyutlarda yaşanan bir ekonomik kriz var… Enflasyon, hayat pahalılığı, her gün hemen her şeye gelen zamlar, emlak sektöründe enflasyon oranlarını ikiye, üçe katlayan fahiş fiyatlar herkesi kara kara düşündürüyor…
Sadece dar gelirli vatandaşlar da değil; artık “patronlar”, sosyal hiyerarşideki statüleri yukarılarda olanlar, düne kadar insanların geçim sıkıntısı sorunlarına burun kıvıranlar, “ekmek yoksa simit yesinler, olmadı pasta yesinler” diyenler de ekonomik krizin ayrımına varmaya, etkilerini hissetmeye ve “ne oluyoruz?” diye düşünmeye başladılar…
TÜİK’in 2021 verilerine göre işsizlik oranı yüzde 11,2 ve bu yaklaşık 4 milyon kişinin işsiz olması demek. Bu oranın gerçek işsizlik rakamlarını yansıtmadığı eleştirileri bir yana, 4 milyon yetişkin vatandaşın “işsiz” olması, aileleri ile birlikte düşünüldüğünde milyonlarca insanın sefalet şartlarında yaşam mücadelesi vermesi anlamına geliyor.
4.250 TL olarak belirlenen asgari ücret, ilan edilmesinin üzerinden bir ay geçmeden eridi. SGK verilerine göre ülkede çalışanların yüzde 42’si asgari ücretli. Asgari ücretin altında ücret alan, herhangi bir sosyal güvencesi olmadan çalışan milyonlarca insanın varlığı da göz önüne alındığında, yoksulluk, Türkiye toplumunun sosyo-ekonomik durumunu özetleyen bir gerçeklik oluyor.
Nitekim Türk-İş'in mart ayı “Açlık ve Yoksulluk Sınırı” araştırmasına göre dört kişilik bir ailenin açlık sınırı 2022 Mart ayında 4 bin 928 TL, yoksulluk sınırı ise aynı dönem için 16 bin 52 TL olarak hesaplandı. Bilindiği üzere açlık sınırı yetişkin bir insanın zaruri ve minimum ihtiyaçlarını karşılayacak bir gelir miktarı, yoksulluk sınırı ise standart, mütevazı bir yaşam sürebilmenin asgari gelir düzeyini ifade ediyor.
Bu yoksulluk tablosu “derin yoksulluk” olarak nitelendiriliyor. Bu alanda araştırmalarıyla tanınan Hacer Foggo, Türkiye’nin yoksulluktan açlıkla mücadele seviyesine geçtiğini söylüyor ve bu nedenle çocuklarda gelişim bozuklukları görüldüğüne ve bir neslin “kaybolma” riskiyle karşı karşıya olduğuna dikkat çekiyor.
Açlığın, yoksulluğun, işsizliğin, sefaletin, ekonomik krizin olduğu yerde, neredeyse matematiksel bir kesinlik gibidir, hırsızlık başta olmak üzere adli suçlar artar. Adalet Bakanlığı Ceza ve Tevkifevleri Genel Müdürlüğü verilerine göre, 271 bin kapasiteli 384 ceza infaz kurumunda geçtiğimiz Mart ayı itibarıyla 275 bin 965’i hükümlü, 38 bin 537’si tutuklu olmak üzere toplam 314 bin mahpus var. Bunların 300 bin 253’ü erkek, 12 bin 173’ü kadın, 2 bin 76’sı ise çocuk.
2020 TÜİK verilerine göre işlenen suç türlerinde ilk beş sıra yüzde 15,7 yaralama, yüzde 15,2 hırsızlık, yüzde 5,9 trafik suçları, yüzde 5,3 icra ve iflas davaları, yüzde 4,7 ise uyuşturucu suçları. Bu beş suçtan hüküm alanların sayısı toplam hüküm alanların yaklaşık yarısını (yüzde 46,8) oluşturuyor. Hukukçular hırsızlık olaylarında “patlama” yaşandığını söylüyorlar…


Bu tablo aynı zamanda bir sosyal ve ahlaki çöküntü tablosu. Bir toplumu “toplum” yapan asgari değer yargılarının, ortak paydaların ciddi biçimde dejenerasyona uğradığına tanık oluyoruz, bunu yaşıyoruz…
Geçtiğimiz Ocak ayında Uluslararası Şeffaflık Örgütü 2021 Yolsuzluk Algı Endeksi raporunu açıkladı. Rapora göre Türkiye 180 ülke arasında 2012’den bu yana 42 basamak gerileyerek 96. sırada yer aldı. Türkiye ile aynı puanı paylaşan ülkeler; Arjantin, Brezilya, Endonezya, Sırbistan ve Sahra-Altı Afrika’da küçük bir krallık olan Lesoto oldu.
Raporda “düşündürücü” tespit ve değerlendirmeler de var. Örneğin, “Batı Balkanlar ve Türkiye’de yetkinin otokrat liderlerde toplanması yargının bağımsızlığını baltalarken bu durum, kişisel menfaat gruplarının daha zengin ve güçlü olmasını sağlayan sistemin devam etmesine katkı sağlıyor” denildi. Uluslararası Şeffaflık Örgütü Başkanı Delia Ferreira Rubio’ya göre sorunun demokrasi ve insan hakları ile de yakından ilgisi var: “Otoriter yaklaşımlar, kuvvetler ayrılığı ilkesini yok ederek yolsuzlukla mücadele çabalarını bir elitin kaprislerine bağımlı hale getirir. Yolsuzluktan arınmış bir topluma giden tek sürdürülebilir yol, insanların özgürce konuşabilmelerini ve iktidara hesap sorabilmelerini sağlamak.”
Gayet aktif bir tarafsızlık diplomasisi yürüttüğümüz Rusya’nın başlattığı Ukrayna savaşı konusu var bir de. “Uzmanlar” bu diplomasiyi öve öve bitiremiyorlar. Ama başka uzmanlar da bu durumun yakın zamanda “aman bizden uzak olsun” demekle kaçınılamayacak ekonomik ve siyasi sonuçları olacağını söylüyorlar.
HayAllah yani… Sırası mı bunları konuşmanın? Ülke olarak her zamankinden daha fazla birlik-beraberlik ve millî şuur ruhuyla sımsıkı kenetlenmemiz gereken bir dönemden geçiyoruz oysa, değil mi? Ne bunları konuşmanın ne de muhalefet etmenin zamanı… Devletin bekası söz konusuysa eğer, her şey teferruattır. Hem Saray iktidarının fikrî lideri Devlet Bahçeli demedi mi, “Vatan olmadıktan sonra az yesek ne olur, çok yesek neye yarar?”
Hatta yemesek de olur. Bir uçağın sortisi, attığı bomba, sarf edilen mühimmat kaç para, haberiniz var mı? Maksat vatan, millet, devlet, kartal, pençe…

Cafer Solgun/Bağımsız Gazeteciler Platformu



Bu yazı 1205 defa okunmuştur.

YORUMLAR

Henüz Yorum Eklenmemiştir.Bu Haber'e ilk yorum yapan siz olun.

YORUM YAZ



YAZARIN DİĞER YAZILARI

HABER ARA
SON YORUMLANAN HABERLER
ÇOK OKUNAN HABERLER
VİDEO GALERİ
FOTO GALERİ
GÜNDEMDEN BAŞLIKLAR

BUGÜN ULUSAL VE YEREL GÜNLÜK BİR GAZETE ALDINIZ MI?


YUKARI