Reklam
Bugun...
Coronaya Teşekkür…


Fakir Yılmaz Yazıyorsam Sebebi Var
fakiryilmaz323@hotmail.com
 
 

Bugünü anlatmak için yasakları delmeyi seven biri olarak, yasaklı bir günde çıktığım yolun beni nereye götürdüğünü inanmadığım coronaya, yani pandemi dönemine teşekkür etme geldi içimden…

Buna neden ise daha 6 ay önceden yapılması gereken, ama ne hikmetse bir anda jet hızı ile yapılmaya başlanan aşılama ile bitiyor denen coronanın sadece gribal bir olay olduğu ve havaların iyiden iyiye ısınması ile bittiğini kabul eder gibiydi dünyam…
Çünkü onca yol, köprü, tünel, tren yaptık dense de, hala iğne atsan gidilemeyen bir halde olan İstanbul'un tıkalı yollarında corona ile başlayan yasakların, gitmek istediğime açtığı yolu izlerken ve onu düşünürken önüme çıkan bir duvar reklamı gözüme çarpıyordu, acaba o mu diye düşündürürken “her yerde sen” diye seslendirilen şarkıya götüren beni…
Gerçi saçları daha benim sakallarım ve saçlarım kadar beyazlanmamış olduğunu bilsem de gözlerini, yüzünü gizleyen reklamın ardındakinin ona benzediğini bana düşündürenin yine onun olduğuydu…
Evet, artık vazgeçilmez olan onun gibi telefonların birinin reklamını görüp, boş olan yolun verdiği rahatlıkla karşımda ki duvarda bulunan reklamı fotoğraflarken, Avrupa'nın en büyük kulesi ve tüm yansıtıcıları bir araya toplayıp, başta radyasyon yaydığı söylenen alıcı/vericiler olmak üzere, tüm yansıtıcıların merkezi denen ve benimde onun öyle olmadığını anlatan başka fotoğraflar çekip, hala arşivimde bekletip, haberleştirmediğim kuleyi ve yanında ki aynı söylemlerle dikilen bayrak direğini ve bir türlü doldurulamayan camiyi de görüyordum.
Arabamda ki Kur'an kanalı eşliğinde indiğim ve resim çekmeye hazırlandığım sırada kulağıma gelen ezan sesi ile kendime gelip yeniden bindiğim arabamla konuşuyorum, yaklaştık mı geldiğimiz yere diye sorarken, ezanın yeni bir güzelliğin başlaması için sonlandığını da hissediyordum, gittiğim yere geldim derken…
Ve bitmek üzere denen coronaya teşekkür ettiren süreçte, mutlu eden bir sürecin devamına aldığım kararla birlikte emin adımlar atmaya hazırlanırken, bu kez karşıma çıkan ve kokusuyla beni sarhoş eden kırmızı güllere gözüm takılıyor, onları koparmak değil, okşamak için ellerim uzanıyordu, geride bırakmaya hazırlandıklarımla yeni bir güne belki yaşama merhaba derken…



Bu yazı 1138 defa okunmuştur.

YORUMLAR

Henüz Yorum Eklenmemiştir.Bu Haber'e ilk yorum yapan siz olun.

YORUM YAZ



FACEBOOK YORUM
Yorum

YAZARIN DİĞER YAZILARI

HABER ARA
SON YORUMLANAN HABERLER
ÇOK OKUNAN HABERLER
VİDEO GALERİ
FOTO GALERİ
GÜNDEMDEN BAŞLIKLAR

YouTube ArdahanTV Kanalımızı İzliyor musunuz?


YUKARI